List kard. Stefana Wyszyńskiego - Oficjalna strona sióstr sercanek

Przejdź do treści

Menu główne:

List kard. Stefana Wyszyńskiego

SERCE JEZUSA > Wcześniejsze Jubileusze
List Kardynała Stefana Wyszyńskiego
do Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego
w dwustulecie ustanowienia święta Serca Pana Jezusa

Prymas Polski
Warszawa, dn.25 czerwca 1965 r.
Urocz. Najśw. Serca Jez.
N.2428/65/P

Drogie Siostry

Słuszną jest rzeczą, że w dwustulecie ustanowienia święta Serca Pana Jezusa, wasze serca Służebnic N. S. J., tak bardzo pragną przeżyć niepojętą tajemnicę Boskiego Serca oraz odnowić się w jego czci i wzajemnej miłości. A jest to jubileusz tym droższy, że przypomina nam fakt, że to biskupi polscy zwrócili się do papieża Klemensa XIII z gorąca prośbą o ustanowienie tego święta, widząc w nim nie tylko zdroje łask dla Kościoła Powszechnego, ale także dla Ojczyzny naszej, która w najcięższych swych chwilach dziejów zwracała się do Serca Bożego o pomoc i miłosierdzie.

Choć kult Najświętszego Serca w liturgii Kościoła rozpoczął się w 1765 roku, to jednak ma on swoje źródło nie tylko w objawieniach prywatnych w Paray-le-Monial, ale także w Piśmie świętym i żywej tradycji Kościoła.

Ewangelia nam mówi, że na krzyżu, gdy otworzono bok Chrystusa Pana, to z jego serca wypłynęła krew i woda. Krew zbawienia i woda oczyszczenia. O tej wodzie mówi już prorok Izajasz: "Czerpać będziecie z radością ze zdrojów Zbawiciela (12,3)" Sam zaś Jezus przed swoją Męką w czasie uroczystości Namiotów – święta ustanowionego na pamiątkę wyprowadzenia wody ze skały na pustyni, gdy Mojżesz uderzeniem laski o skałę cudownie napoił spragnionych Izraelczyków – wołał do rzesz zebranych w świątyni Jerozolimskiej: "Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrzności" J 7, 37

Współcześni bibliści tłumaczą słowo "wnętrzności" jako serce a zaimek "jego" odnoszą do samego Mesjasza. Pismo święte mówi: "Bóg jest Miłością, kto miłuje pozostaje w Bogu, a Bóg w nim". (1J 4, 16). Chrystus Pan jest ucieleśnioną "Miłością, który dobroć swoją wylewa "na wszelkie ciało", a "z pełności jego myśmy wszyscy wzięli łaskę po łasce" J 1, 16), "gdyż uwierzyliśmy miłości". Przyjmujemy Słowa Boże nie tylko dlatego, że tylko dlatego, że On jest prawdomówny, ale głównie dlatego, że On nas kocha.

W objawieniach prywatnych w Paray-le-Monial Pan Jezus skarży się do św. Małgorzaty Marii Alacoque na "oziębłość i niewdzięczność ludzką" wobec nieskończonego ogromu jego miłości oraz zapowiada niejako powtórne zbawienie świata przez swoje Serce.

Choć te objawienia i obietnice Serca Bożego dały nowy impuls do kultu tego Serca to jednak w żywym Kościele od wieków czczono Serce Boże, a wielcy Święci Średniowiecza i Czasów Nowożytnych gorąco krzewili kult Serca Bożego. Zmarły na trzynaście lat przed objawieniami w Paray O. Kacper Drużbicki TJ (†1622) pierwszy napisał podręcznik do nabożeństwa na cześć Serca Jezusowego, pt. "Ognisko serc – Serce Jezusa".

Szczególnie Polska związała się z kultem Serca Bożego. Na osiem lat przed pierwszym rozbiorem Episkopat Polski zwrócił się do Stolicy Apostolskiej, prosząc o ustanowienie święta Serca Bożego widząc w tym Sercu ostoję serc polskich. W czasie niewoli coraz więcej Polaków wiązało szansę przetrwania ducha narodowego i zmartwychwstania ojczyzny z czcią Serca Jezusa Zmartwychwstałego. W okresie "kulturkampfu" Prymas Polski Arcybiskup Ledóchowski poświęcił Metropolię Gnieźnieńska Sercu Jezusowemu. W latach po pierwszej wojnie światowej prawie wszyscy biskupi, na czele z arcybiskupem Bilczewskim i biskupem Pelczarem autorem dzieł o Sercu Jezusowym i Założycielem Waszego Zgromadzenia Sercanek. A w obliczu nowego zagrożenia Ojczyzny Prymas Polski Dalbor ofiarował na Jasnej Górze imieniem Episkopatu Polskę Najświętszemu Sercu Jezusowemu i Matce Bożej Częstochowskiej Królowej Polski. Po zwycięstwie zaś cały naród wystawił w Poznaniu pomnik z napisem: "Sacratissimi Cordi – Polonia Restituta", który zniszczyli hitlerowcy w 1940 r. Także na drugie Tysiąclecie Polski pragniemy oddać się pod bezpieczną opiekę Najsłodszego Serca Jezusowego.

Wasze Zgromadzenie, Drogie Siostry, jako szczególnie oddane Sercu Bożemu, winno troszczyć się o wzmożenie kultu Najświętszego Serca Jezusowego w naszym kraju. Macie na wzór św. Małgorzaty Marii Alacoque zanurzać swoje serca w płomieniach miłości Serca Bożego i tak płonąć w gorliwej i ofiarnej służbie Bogu i bliźnim, macie zapalać serca grzeszników obojętnych i oziębłych do odrodzenia się duchowego poprzez odpowiedzenie miłością na miłość.

Oddaję Was Drogie Siostry pod szczególną opiekę Najświętszego Serca Jezusowego i Niepokalanego Serca Maryi Panny oraz całym sercem błogosławię na dalsze ofiarne życie w modlitwie i dobrych uczynkach wynagradzających oraz w pracy dla dobra Kościoła w Polsce.

W oddaniu pasterskim
/kard.  Stefan Wyszyński/
copyright @ siostry sercanki 2017
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego