Myśli św. J. S. Pelczara o Sercu Bożym - Oficjalna strona sióstr sercanek

Przejdź do treści

Menu główne:

Myśli św. J. S. Pelczara o Sercu Bożym

SERCE JEZUSA > św. Józef Sebastian o Sercu Bożym
"Serce [Jezusa] jest ogniskiem i godłem miłości Boskiej i ludzkiej Słowa Wcielonego, tej miłości, której najwspanialszymi pomnikami są żłóbek, krzyż, ołtarz i przybytek sakramentalny, tej miłości, która to Słowo Wcielone uczyniła wyniszczonym, pokornym, słodkim i oddającym się na wszystkie cierpienia, tej miłości, która Panu Jezusowi kazała litować się nad wszelaką nędzą, płakać nad grobem Łazarza i przypuścić do stóp swoich pokutującą grzesznicę. Tę miłość chciał Pan Jezus okazać w sposób widzialny, objawiając im Serce swoje, aby tą miłością w czasach „ostatnich”, tak zimnych dla Boga, miłość ludzką rozpalić".
/J. S. Pelczar, List Pasterski z dn. 20 czerwca 1920 r./


"Serce [Jezusa] jest tronem łaski, stolicą miłosierdzia i źródłem życia nadprzyrodzonego na ziemi, z niego wypłynęły wszystkie dzieła miłości, z niego wyszedł Kościół katolicki ze wszystkimi tegoż dobrami, z niego wytrysnęło siedem zdrojów zbawienia. Jest to Stolica łaski, do której wszyscy mamy przystępować z ufnością, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla [uzyskania] pomocy w stosownej chwili (Hbr 4. 16). Jakże tedy nie spieszyć z wielką ufnością do tego Serca, skoro sam Zbawiciel zachęca nas do tego. 'Masz obietnicę moją – tak rzekł do św. Małgorzaty Marii – iż Serce moje rozszerzy się i hojnie wyleje błogosławieństwa na każdego, kto będzie czcił to Serce'".
/J. S. Pelczar, List Pasterski z dn. 20 czerwca 1920 r./


„(...) nie masz bowiem większego szczęścia na ziemi, jak być przedmiotem miłości Najmiłościwszego Serca. Gdy tę miłość posiadamy, za nic mamy wszelkie walki i bóle życia, bo ona jest dla nas wszystkim”.
/J. S. Pelczar, List do ks. K. Krementowskiego. Przemyśl 3.11.1876 r., Rkp w ADPrzem. Odpis w AGSłNSJ Krk./


"Miłość łączy duszę z Chrystusem i każe jej nie tylko iść za Nim wiernie i wpatrywać się w Jego oblicze, ale wprowadza ją do przybytku Jego Serca, bo wzrok miłości głębiej wnika, niż wzrok wiary".  
/J. S. Pelczar, Życie duchowe, Kraków 2003, t.1, s. 55/


"Proś nie tyle o zdrowie ciała, ile o wzrok duszy (…), byś wnikała w Jego Serce i naśladowała Jego cnoty".
/J. S. Pelczar, Rozmyślanie o życiu Pana naszego Jezusa Chrystusa dla zakonnic, Kraków 2004, s.168/


"O Serce Jezusowe, przykuj mnie do siebie złotym łańcuchem miłości i nie pozwól, bym się kiedy oderwał od Ciebie".
/J. S. Pelczar, Życie duchowe, Kraków 2003, t.1, s. 74/


"Zamiast podbijać serca drugich, podbij Serce Jezusowe, to jest staraj się o przypodobanie się Panu Bogu i o prawdziwą piękność duszy, której wiek nie pomarszczy ani choroba nie zniszczy".
/J. S. Pelczar, Życie duchowe, Kraków 2003, t.1, s. 292/


"Ile razy we Mszy św. przyjmujesz Komunię św., tyle razy przykładasz twe usta do otwartego Serca Jezusowego".
/J. S. Pelczar, Jezus Chrystus wzorem i mistrzem kapłana, t.1, Przemyśl 1909, s. 139/


"Kładąc się do snu nie zapominaj, że Zbawiciel patrzy na ciebie i przenika twoje myśli, a stąd nie odwracaj od Niego twego oka wewnętrznego i zasypiaj przy Jego Sercu".
/J. S. Pelczar, Życie duchowe, Kraków 2003, t.1, s. 62/


"Panie Jezu, weź serce nasze słabe i nieczułe, niestałe, zmienne, a daj nam Serce Twoje, a przynajmniej nastrój wszystkie uczucia serc naszych na ton miłości ku Tobie i sam na nich przygrywaj, by z nich zawsze wznosiła się wdzięczna melodia aż do tronu Twego".
/J. S. Pelczar, Nauka III. Serce Jezusowe i serce nasze (grudzień 1877), w: Mowy i kazania 1877-1899.
Studia do dziejów Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego , t. 7, Kraków 1998,  s 246/


"(…) to Serce jest najdoskonalszym dziełem Bożym, zamykającym w sobie niewysłowione dary mądrości i miłości Bożej, jest siedzibą uczuć najświętszych, pobudek najczystszych, zamiarów najwznioślejszych, a tym samym najdoskonalszą szkołą naszą. Do tej szkoły zapraszam was, miłe dusze, pójdźcie i słuchajcie, sam Mistrz Boski uczyć was będzie, a ja tylko jako odźwierny drzwi będę otwierać".
/J. S. Pelczar, Nauki o Sercu Jezusowym (U sióstr felicjanek. Niedziela XXI po Świątkach 14.10.1877),
w: Mowy i kazania 1877-1899. Studia do dziejów Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego,
t. 7, Kraków 1998,  s. 237/


"Panie, jakże niepodobne serce moje do Twojego... Twoje Serce najczystsze, najpokorniejsze, najcierpliwsze, pełne zaparcia się, pełne słodyczy, pełne miłości ku Ojcu Niebieskiemu i duszom; a moje tak brudne, tak małoduszne, tak samolubne, tak zimne dla Ciebie, a tak lgnące do stworzeń...Lecz Ty, o Jezu (…) weź serce moje, a daj mi Serce Twoje, abym odtąd nie miała innych skłonności, innych upodobań, innych uczuć, prócz Twoich".
/J. S. Pelczar, Rozmyślania o życiu zakonnym dla zakonnic, Kraków 1915, s. 309/


"(....) objawienie tajemnicy N. Serca Jezusowego jest odsłonięciem miłości, przepełniającej to Serce, i jego żądań, a nabożeństwo do Serca Jezusowego jest niczym innym, tylko odwzajemnieniem się Boskiemu Zbawicielowi miłością za miłość i gorącym pragnieniem zadośćuczynienia za wzgardę i niewdzięczność, jakiej od ludzi doznaje zwłaszcza w Tajemnicy Ołtarza, a tym samym rozszerzania Jego królestwa na ziemi".
/J. S. Pelczar, Nabożeństwo do Najśw. Serca Jezusowego według objawień
danych św. Małgorzacie Marii i żywot tejże Świętej, Przemyśl 1921, s. 8-9/


"Pragnieniem Najświętszego Serca Jezusowego jest, aby odbierało publiczną cześć i królowało w każdej rodzinie, w każdym domu; wielkie jest bowiem znaczenie rodziny wobec Boga, Kościoła i społeczeństwa".
/J. S. Pelczar, List Pasterski z dn. 20 czerwca 1920 r./


"O miłości Boga mojego, jakżeś ty była nieporównanie większa, aniżeliś się objawiła na zewnątrz. Te niewysłowione cierpienia i rany są dowodem wielkiej miłości, lecz nie objawiają całego jej ogromu, bo ona wewnątrz się raczej zamknęła, aniżeli objawiła na zewnątrz".
/J. S. Pelczar, Życie Duchowne, czyli doskonałość chrześcijańska
według najcelniejszych mistrzów duchownych, Przemyśl 1924, t.2, s.166/
copyright @ siostry sercanki 2017
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego