Siostry w Prowincji Najśw. Serca Pana Jezusa - Oficjalna strona sióstr sercanek

Przejdź do treści

Menu główne:

Siostry w Prowincji Najśw. Serca Pana Jezusa

Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego pragnęło podjąć misję rozszerzania Królestwa Miłości Serca Jezusowego także na drugiej półkuli, w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Pierwsza próba wyprawienia się sercanek z Polski za ocean miała miejsce po zakończeniu II wojny światowej, ale zakończyła się niepowodzeniem. Dopiero w roku 1958 Zgromadzenie zarówno w Polsce, jak i we Francji podjęło starania o załatwienie paszportów i wiz na wyjazd do Ameryki. Siostrom z Francji udało się wcześniej uzyskać potrzebne dokumenty i 18 stycznia 1959 roku pierwsze trzy sercanki odleciały z Paryża do Nowego Jorku. W dniu 1 lutego tego roku powstał pierwszy sercański dom zakonny na amerykańskiej ziemi przy Kolegium Księży Misjonarzy św. Wincentego á Paulo w Erie, PA. Później dołączyły jeszcze dwie kolejne siostry z Francji, a w 1961 roku dwie pierwsze siostry z Polski. W kolejnych latach historii sercańskiej obecności na ziemi amerykańskiej cztery siostry, które przyjechały z Francji, powróciły na stałe do prowincji francuskiej, natomiast dosyłane były już tylko siostry z Polski. W lipcu 1962 r. został utworzony Wikariat Generalny pw. św. Stanisław Kostki z siedzibą w Portage, PA.

Pierwsze dwa własne domy zakonne w USA zostały zakupione w 1968 roku. W 1969 roku przyjęto pierwsze kandydatki pochodzące z narodu amerykańskiego. W 1972 roku po raz pierwszy miała miejsce uroczystość złożenia pierwszej profesji. Co roku w USA zgłaszały się nowe kandydatki do Zgromadzenia, z czasem powstawały nowe domy zakonne, gdzie siostry podejmowały posługi związane zarówno z wychowaniem dzieci przedszkolnych i katechezą, jak i z pracą parafialną i posługą wobec chorych i niepełnosprawnych.

Zgodnie z postanowieniem XIV Zwyczajnej Kapituły Generalnej, w dniu 27 listopada 1986 r. decyzją m. Fidelisy Gorczyńskiej i jej rady została erygowana Prowincja pw. Najśw. Serca Jezusowego w USA z siedzibą w Munster, PA. Od 18 stycznia 1991 roku siedziba Prowincji została przeniesiona do domu w Cresson, PA.

Prowincja Najśw. Serca Jezusowego liczy obecnie 6 placówek: dwie w Cresson, PA, w Munster, PA, w Swedesburgu, PA, w Wilmington, DE i na Jamajce, gdzie od 2004 roku siostry odważnie podjęły trud pracy misyjnej. W Prowincji pracują 23 siostry, w tym 7 z Polski. Siostry są znakiem miłości Boga, świadectwem przez sposób życia i znak stroju zakonnego w amerykańskim społeczeństwie.

Siostry stanowiące wspólnotę domu prowincjalnego posługują w parafiach w Cresson, PA: w Parafii św. Franciszka Ksawerego pracują: sekretarka, nauczycielka w szkole parafialnej i zarazem katechetka przygotowująca dzieci do sakramentów św. oraz organistka dbająca o muzyczną stronę niedzielnej liturgii. Przez długie lata prowadzone było też przedszkole w Parafii Najśw. Serca Jezusowego w pobliskim Portage, PA.

W 2005 roku w Cresson, PA, obok domu prowincjalnego został wybudowany piękny, przestronny i nowocześnie wyposażony, z pokojami jedno- i dwuosobowymi Dom Opieki im. Jana Pawła II, do którego zostali przeniesieni pensjonariusze z prowadzonego wcześniej przez Zgromadzenie takiego domu w Johnstown, PA. Mieszkańcy Cresson od samego początku byli bardzo zainteresowani domem, zabiegając o umieszczenie swoich bliskich w starszym wieku pod opieką sióstr, stąd wszystkie miejsca w nowym domu są zajęte przez pensjonariuszy, a wielu czeka w kolejce. Obecnie w domu mieszka 44 rezydentów: kobiety i mężczyźni, w tym dwóch kapłanów, z których jeden pełni posługę kapelana. Wspólnotę sercańską posługującą w John Paul II Manor stanowią cztery siostry, które z pomocą 16 osób personelu świeckiego z wielkim poświęceniem i zaangażowaniem służą pensjonariuszom jako opiekunki i pielęgniarki, ale też niosą wszelką pomoc, jakiej potrzebuje starsza osoba. Siostry towarzyszą swoim podopiecznym: modląc się z nimi i przygotowując chętnych do sakramentów świętych, śpiewając, rozmawiając, wychodząc na spacery, czytając i pisząc im listy, zawożą także chorych do lekarza. Jedna z sióstr pełni obowiązek administratorki domu.

W niewielkiej odległości od domu prowincjalnego, w Munster, PA, znajduje się Dom Nowicjatu, a zarazem Dom Rekolekcyjny Prowincji. Piękne leśne otoczenie, przystrzyżona zieleń zapraszają do spacerów i medytacji. Cisza, spokój i piękno przyrody, w tym przylatujące do karmnika przed oknem refektarza sióstr różnobarwne ptaki i przychodzące z pobliskiego lasu zwierzęta – nastrajają do modlitwy i uwielbienia Boga. Z tego pięknego miejsca korzystają nie tylko siostry odprawiające doroczne rekolekcje, ale i liczne grupy ludzi świeckich, spragnionych ciszy i duchowej odnowy.

Kolejne dwie, a zarazem najmłodsze placówki w Prowincji to miejsca, gdzie siostry pracują przy kościołach pw. Najśw. Serca Jezusowego. Oddalone są one od Domu Prowincjalnego o ok. 5 godzin drogi samochodem – po dobrych amerykańskich autostradach. Pierwsza z nich to parafia w Swedesburgu, PA, w której posługuje trzyosobowa wspólnota sercańska. Siostry zaangażowane są w prowadzenie katechezy dla dzieci i młodzieży oraz w przygotowywanie do sakramentów św. Jedna z sióstr posługuje jako zakrystianka w kościele parafialnym, a s. P. Klara Słonina uczy języka polskiego, inicjuje spotkania dla rodaków, by podtrzymywać polskie tradycje i zwyczaje, a także jest odpowiedzialna za przygotowanie raz na miesiąc w kościele w Swedesburgu Mszy św. po polsku, którą celebrują ojcowie paulini z pobliskiej amerykańskiej Częstochowy.

Ostatnia placówka znajduje się w Wilmington, DE, gdzie siostry poprzez swoją posługę włączone są w wielkie charyzmatyczne dzieło dobroci i miłosierdzia wobec ludzi biednych, bezdomnych i uzależnionych. Jest to potężna organizacja o nazwie Ministy of Caring, która zatrudnia ponad 200 osób, w tym trzy nasze siostry. Prowadzi ona ponad 30 różnych dzieł: 3 schroniska dla samotnych kobiet, dom dla samotnych mężczyzn, dom dla chorych na AIDS, 2 domy dla rodzin, dom dziennego pobytu dla niemowląt od 6 miesięcy do 1,5 roku, dom dla dzieci 3-4–letnich, przedszkole dla 5-latków, w którym pracuje s. P. Monica Marie Scodari, oraz dla dzieci szkolnych do 12 roku życia. Oprócz tego prowadzone są 3 jadłodajnie wydające śniadania i obiady. Jedna z sióstr pomaga w jadłodajni dla ubogich.

Ministry of Caring prowadzi biuro pośrednictwa pracy, ale też organizuje kursy przygotowujące do zawodu. Ubogim służy klinika stomatologiczna oraz ambulans związany ze szpitalem św. Franciszka, wyposażony w sprzęt medyczny. Ponadto jest udzielana pomoc finansowa ludziom z ulicy w zapłaceniu rachunków za gaz, prąd, i w innych wyjątkowych wypadkach, które wymagają natychmiastowego działania. Jest też możliwość korzystania z łaźni dla ubogich, zmiany ubrania, jak również otrzymania mebli do wyposażenia domu. Starsze, samotne osoby mogą korzystać z Domu Dziennego Pobytu dla Seniorów, gdzie organizuje się dla nich wykłady, wycieczki, wyprawy do sklepów i na inne różne sposoby pomaga ciekawie spędzić czas.

Organizacja troszczy się nie tylko o sprawy materialne swoich podopiecznych, ale także roztacza nad nimi duchową opiekę. Wspólna modlitwa Ministry of Caring odbywa się w oratorium – kościele pw. Najśw. Serca Jezusowego, w którym za liturgię na wszystkie okazje odpowiada s. Mary Daniel Jackson jako zakrystianka, ale też kantorka. Ponadto siostra prowadzi trzy chóry, które w tym kościele dają również okolicznościowe koncerty. W ramach swego zaangażowania w Ministry of Caring s. Mary Daniel prowadzi też systematyczne wykłady w poszczególnych domach dla ubogich: z religii, etyki i moralności według ustalonego programu, przygotowuje też do sakramentów św.

Zgodnie z charyzmatem Zgromadzenia, siostry inicjują i czynnie wspomagają przygotowanie rodzin do intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Rodziny, które powierzyły się Bożemu Sercu, w 2009 r. zawiązały Stowarzyszenie Rays of Merciful Love tzn. Promienie Miłości Miłosiernej, dla którego został ułożony i zatwierdzony Statut. Co dwa miesiące siostry organizują spotkania jako dzień skupienia dla osób stowarzyszonych w różnych miejscowościach w trzech grupach. Spotkanie obejmuje modlitwę różańcową, konferencję, pytania i rozmowy, a następnie godzinną adorację Najśw. Sakramentu. Osoby te pragną w swoich rodzinach żyć duchowością Najświętszego Serca Jezusowego.

Niech będzie uwielbione Najświętsze Serce Jezusowe !

copyright @ siostry sercanki 2017
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego