Dekretem z dnia 10 stycznia 2026 r., wydanym przez Penitencjarię Apostolską z woli Jego Świątobliwości Papieża Leona XIV, Kościół ogłosił specjalny Rok Św. Franciszka, trwający od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r.
Przez cały ten okres istnieje możliwość uzyskania odpustu zupełnego z okazji osiemsetnej rocznicy śmierci Świętego z Asyżu. Papież ukazuje ten czas jako dar nie tylko dla rodziny franciszkańskiej, lecz dla całego Kościoła. Szczególnym czasem trwającego roku jubileuszowego była publiczna ekspozycja doczesnych szczątków Biedaczyny z Asyżu w dniach od 22 lutego do 22 marca 2026 r., w dolnym kościele asyskiej Bazyliki św. Franciszka.
Już 21 lutego, począwszy od godziny 9.00, w obecności, między innymi, kilku braci ze wspólnoty, przystąpiono do ekshumacji szczątków z sarkofagu, w którym spoczywały. Następnie zostały przeniesione do dolnego kościoła bazyliki, gdzie odbyła się uroczysta celebracja nieszporów z udziałem około 300 braci. W ciągu miesiąca, relikwie nawiedziło ponad 400 tysięcy osób, ponad 10 tysięcy pielgrzymów dziennie, a w weekendy nawet 18 tysięcy. Wśród nich były także siostry sercanki z 3 wspólnot posługujących w Rzymie i w Genzano di Roma, uczestniczące w dniach: 25 lutego i 4 marca w pielgrzymkach zorganizowanych przez polski kościół św. Stanisława BM w Rzymie. To niezwykłe spotkanie ze św. Ojcem Franciszkiem odbywało się w klimacie modlitwy, ciszy i skupienia, o co zadbali organizatorzy wyprawy oraz wyznaczony ojciec franciszkanin i wolontariusze posługujący w tym czasie w asyskiej bazylice.
Najpierw nawiedziliśmy miejsce śmierci Świętego, czyli Bazylikę Matki Bożej Anielskiej w Porcjunkuli, a potem Bazylikę św. Franciszka w Asyżu. Jedną z naszych grup prowadził o. Paweł Dybka, wikariusz klasztoru św. Franciszka w Asyżu. Każdy pielgrzym zbliżał się do relikwii Biedaczyny w milczeniu i mógł przez chwilę zatrzymać się tuż przy nich, a potem nieopodal zostawić w specjalnej urnie karteczkę z prośbą. Następnie, w osobnym pomieszczeniu następowało odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Tam też otrzymaliśmy w specjalnym naczynku ziarna pszenicy z ziemią, do zasadzenia w swoim domu. Bowiem podstawową inspiracją do wystawienia relikwii była ewangeliczna przypowieść o ziarnie (J 12, 24): to, co umiera w miłości, kiełkuje i wydaje owoc. O tej prawdzie przypominają wyraźnie szczątki św. Franciszka. Każdy z nas jest wezwany do stawania się darem dla innych, do codziennego obumierania dla siebie, aby wydać owoce na wieczność, w swojej rodzinie, zgromadzeniu zakonnym, Kościele i świecie.
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. Kto zaś chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec (J 12, 24-26).
Po nawiedzeniu relikwii św. Franciszka, pielgrzymi uczestniczyli we Mszy św. w górnym kościele bazyliki. Napełnieni słowem i samym Chrystusem powracali do swojej codzienności. Powracali ze spotkania z osobą Świętego, który niejako odsłonił siebie, zapraszając, abyśmy zbliżyli się do niego i do tajemnicy jego życia i usłyszeli co ma do powiedzenia ludziom XXI wieku.
Historyczna ekspozycja szczątków św. Franciszka zakończyła się wieczorem, w niedzielę 22 marca 2026 r. Wraz z symbolicznym zamknięciem drzwi bazyliki o godz. 18.45 rozpoczęła się złożona i uroczysta procedura przeniesienia ciała świętego do jego pierwotnego grobu. Miasto Asyż przeżywało tę chwilę przy dźwiękach dzwonów, które o godz. 21.30 ogłosiły rozpoczęcie obrzędu złożenia relikwii. Nabożeństwu przewodniczył administrator apostolski Asyżu i Foligno ks. prałat Domenico Sorrentino, w obecności wyłącznie braci z klasztoru Sacro Convento. Każdy zakonnik złożył ostatni osobisty hołd szczątkom, przed ostatecznym przeniesieniem ich do krypty. Około godziny 22.30 trumnę zamknięto na klucz, a następnie umieszczono na niej oficjalne pieczęcie przewidziane przez prawo kościelne. Następnie całą konstrukcję umieszczono z powrotem w kamiennym filarze, który stanowi duchowy i architektoniczny fundament bazyliki.
Spotkanie z Biedaczyną zachęca do ponownego odkrycia dziedzictwa Franciszka, jego przesłania pokoju i braterstwa, do czego zachęcają słowa Modlitwy pielgrzyma, przygotowane przez oo. franciszkanów:
Franciszku, bracie, patrzę na ciebie w tej chwale i rozumiem, że kto daje wszystko z miłości, nigdy się nie kończy. Żyłeś jak to ziarno, które musi umrzeć, aby dać życie: pozostawiłeś wszystko, przestałeś szukać siebie, uczyniłeś się małym i ukrytym, a jednak wykiełkowałeś, i dziś nadal żyjesz. Naucz mnie tak żyć. Spraw, abym i ja umiał pozostawiać, bez lęku przed utratą, ufając, że z pustki rodzi się pełnia, że z daru rodzi się radość, że każdy koniec otwiera początek. Nie chcę udawać, chcę być prawdziwy. Nie chcę posiadać, chcę dawać. Nie chcę trwać na siłę, chcę naprawdę żyć. Ty, który teraz żyjesz na zawsze, módl się za mnie. Pomóż mi nieść to ziarno w świat. Amen.
fot. Vatican News, foto Daniel Ibáñez EWTN News, siostry sercanki
