W dniu 25 października 2014 r. Metropolitalne Seminarium Duchowne w Lublinie obchodziło centralne obchody jubileuszowe 300 lat działalności.
W dziękczynieniu Bogu i ludziom za istnienie i rozwój seminarium uczestniczyła także M. Agnieszka Kijowska, przełożona generalna sióstr sercanek oraz s. as. Sebastiana Choroś. Mszy św. sprawowanej z okazji jubileuszu w katedrze lubelskiej przewodniczył abp Celestino Migliore, nuncjusz apostolski.
Co łączy Zgromadzenie Służebnic Najśw. Serca Jezusowego z lubelskim seminarium?
Otóż nicią wiążącą te dwie instytucje są: czcigodna sł. B. Klara Ludwika Szczęsna (1863-1916), pierwsza sercanka i współzałożycielka sióstr oraz ks. Antoni Nojszewski (1844-1821), ówczesny rektor lubelskiego seminarium, który był spowiednikiem i kierownikiem duchowym Ludwiki Szczęsnej.
Siostra Ludwika przebywała w Lublinie w latach 1889-1892 jako członkini Zgromadzenia Sług Jezusa. W tym czasie jako przełożona lubelskiej wspólnoty sióstr Sług Jezusa odpowiadała także za pracownię krawiecką prowadzoną przez Sługi Jezusa oraz za konspiracyjną katechizację i formację służących. W 1892 r. w domu sióstr przy ul Czechowskiej 14 (dziś ul. 3 Maja) doszło do rewizji, którą przeprowadziła carska policja.
Znaleziono jedynie katechizm, natomiast egzemplarz Ustaw Zgromadzenia Sług Jezusa, który był w tej samej szufladzie, zaczepił się o górną jej krawędź i nie został znaleziony. W ten sposób nie zostało zdekonspirowane tajne wówczas zgromadzenie zakonne. Konsekwencją rewizji był jednak nakaz opuszczenia Lublina w ciągu kilku dni. Siostra Ludwika wyjechała do Warszawy i przed pewien czas obawiając się wykrycia nielegalnego jeszcze wtedy zgromadzenia każdą noc spędzała w innym miejscu.
Przed wyjazdem z Lublina zdążyła pożegnać się z ks. Antonim Nojszewskim, który na pożegnanie wręczył jej obrazek z Matką Bożą i Dzieciątkiem Jezus z sercem oraz wypowiedział znamienne słowa: „Idź, a gdzie będziesz, rozszerzaj nabożeństwo do Serca Jezusowego”.
W tym samym czasie w Krakowie ks. Józef Sebastian Pelczar, profesor UJ założył Bractwo NMP Królowej Korony Polskiej i otworzył przytulisko dla służących.
Ponieważ Bractwo nie radziło sobie w prowadzeniu tego dzieła szukał innego rozwiązania. Dowiedziawszy się o istniejącym w Królestwie Polskim Zgromadzeniu Sług Jezusa poprosił o. Honorata Koźmińskiego o przysłanie kilku sióstr z tego stowarzyszenia. Ojciec Honorat zlecił tę sprawę M. Eleonorze Motylowskiej, przełożonej Sług Jezusa, która wysłała do Galicji s. Szczęsną. W Krakowie Ludwika z całą prostotą otworzyła się na kierownictwo duchowe ks. Pelczara. Po głębokim rozeznaniu, w 1894 r. wraz z ks. Józefem Sebastianem Pelczarem została współzałożycielką Zgromadzenia Służebnic Najśw. Serca Jezusowego. Jako sercanka przyjęła imię Klara. Dziś sł. B. Klara Ludwika Szczęsna jest kandydatką na ołtarze.
Na drodze do świętości Matki Klary ogromną rolę odegrali niewątpliwie: ks. Antoni Nojszewski i św. Józef Sebastian Pelczar, za których składamy Bogu nasze dziękczynienie.