Franciszkańskie święto św. Klary z Asyżu zgodnie z tradycją jest w Zgromadzeniu Sióstr Sercanek dniem, w którym siostry kończące czas nowicjatu składają I śluby zakonne.
11 sierpnia 2020 r. w domu zakonnym przy ul. Biskupa Pelczara 2 w Przemyślu podczas Mszy św. o godz. 10.30 s. Klariana Maria Puchała, s. Anastazja Klara Polak, s. Fides Klich, s. Maria Goretta Kruczkowski i s. Danuta Jasica na ręce m. gen. Olgi Podsadniej ślubowały Bogu na jeden rok czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, oddając się całym sercem tej rodzinie zakonnej.
Eucharystii oraz obrzędom I profesji zakonnej przewodniczył i homilię wygłosił rekolekcjonista, ks. dr Marcin Pietrzyk posługujący na co dzień jako ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi.
Do koncelebry dołączyli o. Stanisław Maciaszek OFMConv z Przemyśla i ks. Jacek Miodek, proboszcz Parafii pw. Narodzenia Najśw. Maryi Panny w Racławicach.
Podczas uroczystości celebrans podkreślał wartość budowania i umacniania oblubieńczej relacji z Chrystusem.
Drogie Siostry, nigdy nie zabraknie Wam Bożej łaski. To wielki dar Bożej miłości w której odkrywamy, że krzyż codzienności przeżywany z Jezusem w postawie ofiarowania staje się lekki i daje łaskę nowego życia. Tego życzy Wam Oblubieniec. On tutaj jest i w Jego obecności dokona się za moment to, czego pragniecie – dodał na zakończenie homilii.
Wraz z siostrami składającymi I profesję modliły się: m. gen. Olga Podsadnia, s. wik. Margerita Gruca, m. prow. Auxilia Felisiak, m. mistrz. Sancja Mazur, s. mistrz. Liliana Mozdyniewicz, s. przeł. Ligia Bender, s. Elia Horbowa, s. Faustiana Konik, s. Faustyna M. Kruczkowski, a także siostry ze wspólnoty przemyskiej i rodziny sióstr neoprofesek.
Po wspólnej modlitwie siostry neoprofeski przyjęły życzenia i wraz z gośćmi udały się na uroczysty obiad. Na zakończenie spotkania podziękowały rodzicom i bliskim, a także kapłanom, przełożonym Zgromadzenia i siostrom formatorkom obecnym na uroczystości. Wyrazy wdzięczności skierowały również do s. przeł. Damaris Kolebuk, która przez pierwszy rok nowicjatu towarzyszyła im na drodze wrastania w miłości do Bożego Serca i Zgromadzenia.