10 października 2021 r. w kościele parafialnym pw. św. Szczepana Pierwszego Męczennika w Warszawie odbyło się uroczyste wprowadzenie relikwii św. Jana Pawła II.
We wspólnej modlitwie uczestniczyły cztery siostry z Domu NMP Wniebowziętej w Warszawie: s. Symeona Okrój, s. Norberta Chmielewska, s. Edwina Nabiałkowska i s. Gemma Zajdel.
Poniżej zamieszczamy wspomnienie z uroczystości.
O godz. 12.30 w procesji weszłyśmy do przestronnej kaplicy, gdzie przywitał nas obraz św. Szczepana. Zostałyśmy przez ks. Proboszcza Marka Paskę przyjęte bardzo gościnnie – zarezerwował dla nas miejsca w pierwszej ławce i wyróżnił, prosząc o poniesienie relikwii św. Papieża do bocznego ołtarza. Oprawa Mszy św. została przygotowana przez młodzież z parafii: lektorów, liczną asystę i bielanki. Aż miło było popatrzeć na tyle uśmiechniętych i młodych ludzi służących Panu z radością.
Homilię wygłosił ks. Paweł Siedlanowski – dyrektor Fundacji Siedleckie Hospicjum Domowe dla dzieci. Mówił on o potrzebie przybliżania nauczania św. Jana Pawła II dzieciom i młodzieży przez życie zgodne z Ewangelią.
Tylko wtedy postać tego wielkiego Polaka nie będzie zamknięta w pomnikach, które można spotkać w kościołach i na placach w całej Polsce ani kolejną postacią historyczną jak Józef Piłsudski. Dzieci ujrzą w nim nie bohatera, który skupia na sobie całą uwagę, ale świętego, przez którego jak przez witraż przechodzi światło wiary – podkreślił celebrans.
Podczas śpiewu „Te Deum” całe wnętrze kaplicy rozbrzmiało kaskadą głosów kobiet, mężczyzn i dzieci w radosnym dziękczynieniu za dar św. Jana Pawła II. Po Eucharystii został poświęcony relikwiarz. Jak niegdyś Arka Przymierza skrywała z woli Boga mannę, laskę Aarona i Dekalog, tak dziś relikwie św. Papieża ukryte zostały w przepięknym przedmiocie, który na naszych oczach stał się bezcenny.
W czasie pieśni: „Nie lękajcie się” ruszyłyśmy ku ołtarzowi bocznemu, z którego spoglądał na nas z obrazu Jan Paweł II. To była chwila, która przepełniała serca pokojem i wewnętrznym ciepłem, świadomością, że jest z nami ktoś bliski, kto nas najzwyczajniej w świecie kocha.
Po krótkiej modlitwie litanijnej i błogosławieństwie udałyśmy się na obiad. Ks. dr Robert Ogrodnik oprowadził nas w towarzystwie Księdza Proboszcza po kościele, który wydał nam się przestronny i wielki – może dlatego, że był jeszcze bez podłóg i wyposażenia.
Jesteśmy wdzięczne m. gen. Oldze Podsadniej i s. przeł. Dawidzie Kaszubie za to, że mogłyśmy uczestniczyć jako delegatki w historycznym momencie w dziejach tej parafii, do której dołączył kolejny święty – w kaplicy przy niedawno wybudowanej świątyni znajdują się bowiem także relikwie pierwszego stopnia: św. Faustyny Kowalskiej, św. Piusa X, bł. Karoliny Kózkówny oraz relikwie drugiego stopnia św. Rity.